Gumball Watterson — Futro

Skąd wziął się ten kolor

Niesamowity świat Gumballa zadebiutował na Cartoon Network w 2011 roku, stworzony przez francuskiego animatora Bena Bocqueleta, gdy pracował w Cartoon Network Studios Europe w Londynie. Animacja została zlecona Studio Soi w Niemczech, z późniejszymi wkładami z Boulder Media w Irlandii i Dandelion Studios. Serial był nietypowy w łączeniu postaci 2D z fotograficznymi i 3D tłami, celowy wybór estetyczny, który sprawiał, że postacie kreskówkowe odróżniały się od tekstur świata rzeczywistego. Dwunastoletni protagonista Gumball jest niebieskim kotem — a błękit został specjalnie dostrojony, by czytać się wyraźnie na ruchliwych kuchniach, korytarzach i salach lekcyjnych live-action, które są znakiem rozpoznawczym serialu.

Hex rozkłada się do HSB(194°, 70%, 89%). Odcień jest w terytorium cyjan-błękit na 194°, z mocnym nasyceniem na 70% i bardzo wysoką jasnością na 89%. Wymiarem do zablokowania jest jasność — przy 89% to jeden z najjaśniejszych błękitów w bibliotece Toon Tone, i to sprawia, że Gumball czyta się tak wyraźnie na fotograficznych tłach. Nasycenie w 70-tych daje kolorowi prawdziwą obecność bez przekraczania terytorium niebieskiego szafiru.

Gracze, którzy mylą Gumballa, mają tendencję do niedosadzania jasności. Instynkt przy „niebieskim kreskówkowym" to coś w okolicach 70–75% jasności; Gumball żyje niemal 20 punktów wyżej. Inna pułapka to odcień — pójście w czysty błękit (240°) lub czysty cyjan (180°) myli się o wystarczającą liczbę stopni, by obniżyć wynik. Zakotwicz odcień blisko 195°, pchnij nasycenie do około 70% i przekręć jasność blisko 90%. Jeśli twój błękit wydaje się „żywy, ale nie typu klejnotu", jesteś blisko.