Fransa sol kenar şeridi

Bu renk neden önemli

Fransız üç rengi (tricolore), dünyanın akılda tutması en kolay mavisi gibi görünür; işin tuzağı da tam burada. Direğe komşu şerit olan gönder bandı, çoğu kişinin gözünde canlanan parlak kraliyet mavisi değil, koyu bir lacivert. Üstelik hangi lacivert olduğu da, bugün yaşayanların hafızası içinde sessiz sedasız değişti.

Bir cumhurbaşkanının — gizlice — geri getirdiği lacivert

13 Temmuz 2020'de Cumhurbaşkanı Macron, Élysée Sarayı'nın üzerindeki bayrağı kimseye haber vermeden daha koyu bir laciverte çevirdi; değişiklik bir yıldan fazla süre fark edilmedi. Böylece Cumhurbaşkanı Giscard d'Estaing'in 1976'da benimsediği daha açık maviyi geri alıyordu; Giscard bu maviyi, yan yana dalgalanan iki bayrak birbiriyle çelişmesin diye Avrupa bayrağının daha parlak mavisine uydurmuştu. Değişikliğin yaklaşık 5.000 €'ya mal olduğu söylendi — ve cumhurbaşkanlığına göre bu lacivert Devrim'in gönüllülerini, Birinci Dünya Savaşı'nın poilu'larını ve Özgür Fransız Kuvvetleri'ni çağrıştırıyordu.

O tarihten beri bütün cumhurbaşkanlarının oradan oraya taşıdığı bayrak, gerçek Fransız bayrağı değildi.

Arnaud Jolens, Élysée operasyon direktörü

Cumhuriyet'ten daha eski

Renkler Cumhuriyet'ten daha eskidir. Temmuz 1789'da Paris milisleri mavi-kırmızı bir kokart taktı — mavi ile kırmızı, ulusun değil, Paris şehrinin renkleridir. Sonradan, monarşiyi halkın kokartına katmak için beyaz eklendi (bu genellikle Lafayette'e atfedilir): beyaz, “kadim Fransız rengi” ve kralın rengiydi. Böylece bayrak, kumaştan bir barış antlaşmasına dönüştü: dışta Paris, ortada taç. 15 Şubat 1794 tarihli bir yasa sırayı sabitledi — gönder tarafında mavi.

Tam o mavi

Puanlanan mavi #000091 — HSB(240°, 100%, 57%): saf bir mavi tonu, tam doygun, ama parlaklığı yalnızca orta seviyede. İki şeyi aklında tut — içinde hiç yeşil yoktur (ne camgöbeği ne gök mavisi) ve gerçekten koyudur. Laciverti, ortadaki beyaz şeridin yanında hayal et: beyaz neredeyse ışıldamalı.

Üç rengin anlamı üzerine söylenenler

Fransızlar bu renkleri çözmeye bayılır — üç zümre (ruhban, soylular, üçüncü zümre), ya da liberté, égalité, fraternité, hatta üç çiçek: peygamber çiçeği, papatya, gelincik. Hepsi sonradan yakıştırılan okumalardır; bayrağın kendi mantığı çok daha yalın ve çok daha politiktir — bir şehrin renkleri, bir kralın rengini sarıp sarmalar. Bu şablon zamanla İtalya'dan İrlanda'ya, Afrika'nın büyük bölümüne kadar dünyanın dört bir yanında kopyalandı.