Pepsi logo mavisi

Bu renk neden önemli

Pepsi'nin mavi olduğunu herkes bilir — bu kartı bu kadar sinsi yapan da tam olarak bu. Oyuncuları iki şey yanıltıyor. Mavi, markanın kendisinden yarım yüzyıl daha genç: Pepsi ilk elli yılını kırmızı giyinerek geçirdi. Üstelik puanlanan mavi, orta parlaklıkta ve hafifçe camgöbeğine çalan bir mavi — #004B93 — çoğu hafızanın ilk uzandığı neredeyse siyah lacivert ya da parlak kraliyet mavisi değil.

Yarım milyar dolarlık mavi

1996'da Pepsi markanın geleceğini bu renge yatırdı. “Project Blue”, her şeyi — kutuları, kamyonları, stadyum panolarını — tek bir doygun maviye yeniden boyamak için başlatılan ve maliyetinin $500 milyon olduğu bildirilen bir hamleydi; bu ton, kısmen kutuları Coca-Cola kırmızısının denizinden çekip çıkarmak için seçilmişti. Kampanyanın can alıcı noktası şuydu: Pepsi, bir Air France Concorde'unu — F-BTSD — kobalt maviye sardı ve 2 Nisan 1996'da Claudia Schiffer ile Cindy Crawford pistteyken tanıttı. Basının büyük kısmı bunu pahalı bir fiyasko saydı — Pepsi'nin gerçekte yaptığı tek şey, kutularının rengini değiştirmekti.

Project Blue, geleceğe doğru dev bir sıçramayı temsil ediyor ve Cola Wars'ın 21. yüzyılda nasıl verilip nasıl kazanılacağını yeniden tanımlıyor.

John Swanhaus, Pepsi başkan yardımcısı, Project Blue lansmanı sırasında (1996)

Kırmızı doğdu, hem de bir eczanede

İçecek, 1893'te Brad's Drink adıyla, eczacı Caleb Bradham'ın New Bern, North Carolina'daki gazoz tezgâhında karıştırılarak ortaya çıktı ve 28 Ağustos 1898'de Pepsi-Cola adını aldı — büyük olasılıkla, yatıştırdığını iddia ettiği hazımsızlık olan dyspepsia'dan esinlenerek (isme rağmen içinde aslında hiç pepsin yoktu). Mavi ise ancak İkinci Dünya Savaşı sırasında geldi; o dönemde Pepsi, şişe kapağını kırmızı, beyaz ve maviyle çevreledi — hem vatansever bir jest hem de baştan aşağı kırmızı Coke'a hiç benzememenin bir yolu. 1945'e gelindiğinde o kapak, artık logonun ta kendisiydi.

Mavinin tam tonu

Puanlanan hedef #004B93 — HSB(209°, 100%, 58%): tam doygun, ama parlaklıkta yalnızca orta düzeyde; tonu da mavinin mor tarafına değil, azıcık camgöbeğine kayıyor. Bütün tuzak da işte burada. Gökyüzü ya da uygulama simgesi mavisinden daha koyu, ama simsiyah bir lacivertten de hayli uzak; ayrıca kraliyet mavisinin 225°'sine kıyasla biraz daha camgöbeği tarafında duruyor. Onu beyaz dalganın yanında düşünün: net, basılı bir ambalaj mavisi — ne gökyüzü ne de gece yarısı.

Koyuluk neden önemliydi

Concorde gösterisi, bu mavinin tam olarak ne kadar koyu olduğuna dair bir ders barındırıyordu. Süpersonik jetler boşuna beyaza boyanmaz — beyaz, Mach 2'de biriken sürtünme ısısını üzerinden atar. Pepsi'nin daha koyu gövdesi ise bu ısıyı emiyordu; böylece gövde daha çok ısınıyor, jete de en yüksek hızını tek seferde yalnızca yaklaşık 20 dakika boyunca koruma izni veriliyordu. Mühendisler kanatları beyaz bıraktı, çünkü kanatlardaki yakıt tankları birer ısı emici gibi çalışıyordu. Meğer orta-koyu bir mavi, şimdiye dek üretilmiş en hızlı yolcu uçağını yavaşlatacak kadar koyuymuş.