Facebook błękit

Dlaczego ten kolor ma znaczenie

Błękitu Facebooka nie wybrała agencja brandingowa, grupa fokusowa ani moodboard. Wybrały go granice jednej pary oczu. Założyciel serwisu, Mark Zuckerberg, nie rozróżnia dobrze czerwieni i zieleni — to odmiana daltonizmu zwana deuteranomalią — przez co czerwienie wydają mu się mętne, a zielenie blakną, ale błękit dociera do niego czysty. Zbudował serwis w jedynym kolorze, co do którego mógł w pełni ufać własnym oczom.

Słowami samego założyciela

W profilu opublikowanym w 2010 roku w magazynie New Yorker Zuckerberg bez ogródek wyjaśnił, dlaczego największa sieć społecznościowa świata jest niebieska: to po prostu kolor, który postrzega najpełniej. Był też praktyczny plus — oszczędna paleta błękitu i bieli pozwoliła maleńkiemu, wczesnemu zespołowi szybko wypuścić interfejs bez działu projektowego, a ta prostota przebijała się przez krzykliwy zgiełk serwisów MySpace i Friendster.

Błękit jest dla mnie najbogatszym kolorem — widzę cały błękit.

Mark Zuckerberg

To nie ten błękit, z którym dorastałeś

Oto, co przekręca pamięć: błękit Facebooka wypalony w większości głów to nie jest dzisiejszy błękit. Przez mniej więcej pierwszych piętnaście lat serwis nosił ciemniejszy, bardziej szary granat — #3B5998 — przygaszony, niemal urzędowy błękit dostrojony tak, by pozostawał czytelny na wczesnych monitorach LCD. Jasny, nasycony #1877F2 to nowsze oblicze, wprowadzone wraz z płaskim redesignem w duchu mobile-first, aby kolor wciąż błyskał w pełnym słońcu na telefonie z ekranem OLED.

Dokładny błękit

Celem punktowym jest #1877F2 — HSB(214°, 90%, 95%): żywy, mocno nasycony, bardzo jasny błękit. Zdradza go odcień. Przy 214° nie dochodzi do czystego błękitu (240°) i skłania się ku lazurowi — chłodnemu błękitowi nieba i cyjanu, a nie ku głębokiemu indygo czy fioletowawemu błękitowi królewskiemu. Pchnij go w stronę fioletu, a przestanie wyglądać jak Facebook.

Kolor zaufania

Błękit to bezpieczny domyślny kolor internetu, a Facebook w dużej mierze za to odpowiada. Błękit odczytujemy jako spokój, stabilność i solidność — dlatego sięga po niego tyle serwisów i banków: Twitter, LinkedIn, PayPal, Intel, IBM („Big Blue”). Jest też najrzadszym kolorem w jedzeniu, więc nigdy nie wyzwala ani apetytu, ani niepokoju; po prostu trwa w tle, dodając otuchy. Ironia polega na tym, że najczęściej kopiowany błękit „zaufaj mi” w mediach społecznościowych zaczął się jako obejście wymyślone przez jednego programistę-daltonistę.