Kolor, rozłożony na czynniki
Cztery sposoby opisu jednego koloru. Każdy suwak w grze odpowiada jednemu z tych wymiarów.
- HEX
#FEEF00
- RGB
- 254, 239, 0
- HSB
- 56°, 100%, 100%
- HSL
- 56°, 100%, 50%
Sąsiednie tony, które wyglądają dobrze, ale są błędne
#EEFF00
#FFCC00
#FFF01F
#FFEE00
#DBCD00
Skąd wziął się ten kolor
SpongeBob zadebiutował w 1999 roku, a jego ciało to jeden z najbardziej skrajnych wyborów koloru w historii kreskówek. Przy HSB(56°, 100%, 100%) ten kolor jest przy pełnym nasyceniu i pełnej jasności — najjaśniejszy żółty, jaki większość ekranów może wyprodukować. Matematycznie nie ma dokąd wyżej. Postać została zaprojektowana, by była wizualnie głośna.
To powoduje konkretny problem dla pamięci kolorów. Ludzkie oko nie utrzymuje naturalnie żółci o maksymalnej jasności; uśredniamy je z czasem do czegoś łagodniejszego. Kiedy pamiętasz SpongeBoba, niemal na pewno pamiętasz coś nieco ciemniejszego i mniej nasyconego niż to, co rzeczywiście było na ekranie.
Większość graczy zgaduje żółcie w zakresie HSB(50°, 80%, 85%) — całkiem ładne żółcie, które zdobywają siódemki, ale nigdy dziewiątki. Uczciwa odpowiedź to „więcej". Więcej nasycenia, więcej jasności, odcień nieco cieplejszy. Jeśli twój wybór wydaje się niekomfortowo głośny, prawdopodobnie masz rację. Czysty żółty znajduje się na 60°. SpongeBob jest na 56°, lekko cieplej — bliżej strony pomarańczowej.
Jak go trafić z pamięci
Skalibrowane do dokładnego hex tej postaci — to nie ogólne porady.
- Maksymalizuj suwak jasności. Bez wyjątku.
- Maksymalizuj suwak nasycenia. Też bez wyjątku.
- Odcień: 55–58° — lekko ciepły od czystej żółci.
- Jeśli kolor wydaje się niemal zbyt głośny, to właściwe odczucie.
