Francja pas przy drzewcu

Dlaczego ten kolor ma znaczenie

Trójkolorowa flaga Francji wygląda na najłatwiejszy do zapamiętania błękit na świecie — i właśnie w tym tkwi pułapka. Pas przy drzewcu — ten obok masztu — to głęboki granat, a nie żywy błękit królewski, który większość ma przed oczami. A który to granat — zmieniło się to po cichu jeszcze za naszej pamięci.

Granat, który prezydent przywrócił — w tajemnicy

13 lipca 2020 roku prezydent Macron wymienił flagę nad Pałacem Elizejskim na ciemniejszy granat i nikomu o tym nie powiedział; przez ponad rok nikt nie zauważył zmiany. Cofał w ten sposób jaśniejszy błękit, który prezydent Giscard d'Estaing przyjął w 1976 roku, by pasował do jaśniejszego błękitu flagi europejskiej i by oba nie gryzły się na sąsiednich masztach. Zamiana kosztowała podobno około 5000 €, a granat — jak podała prezydentura — przywołuje ochotników rewolucji, poilus z pierwszej wojny światowej i Wolnych Francuzów.

Flaga, którą od tamtej pory obnosili wszyscy prezydenci, nie była prawdziwą flagą Francji.

Arnaud Jolens, dyrektor operacyjny Pałacu Elizejskiego

Starsze niż Republika

Te barwy są starsze niż Republika. W lipcu 1789 roku paryska milicja przypięła niebiesko-czerwoną kokardę — niebieski i czerwony to barwy miasta Paryża, nie narodu. Dodano biel — „dawną barwę Francji” i zarazem kolor króla (zasługę zwykle przypisuje się Lafayette'owi) — by wpleść monarchię w ludową kokardę. Flaga stała się traktatem pokojowym z tkaniny: Paryż na zewnątrz, korona pośrodku. Ustawa z 15 lutego 1794 roku ustaliła porządek — niebieski przy drzewcu.

Dokładny odcień błękitu

Punktowany niebieski to #000091 — HSB(240°, 100%, 57%): czysta barwa niebieska, w pełni nasycona, ale tylko średnio jasna. Zapamiętaj dwie rzeczy — nie ma w niej zieleni (to nie cyjan ani lazur) i jest naprawdę ciemna. Wyobraź sobie granat obok białego środkowego pasa: biel powinna niemal świecić.

Co rzekomo znaczą trzy barwy

Francuzi uwielbiają je odczytywać — trzy stany (duchowieństwo, szlachta, stan trzeci), albo liberté, égalité, fraternité, albo nawet trzy kwiaty: chaber, stokrotka, mak. Wszystko to późniejsze interpretacje; własna logika flagi jest prostsza i bardziej polityczna — barwy miasta owinięte wokół barwy króla. Ten wzorzec skopiowano potem na całym świecie, od Włoch przez Irlandię po znaczną część Afryki.