Kostaryka skrajne pasy

Dlaczego ten kolor ma znaczenie

Na fladze Kostaryki wzrok przyciąga czerwony środek lub godło. Odtwarzana tu barwa znajduje się przy obu skrajach: na dwóch niebieskich pasach, z których każdy jest węższy od środkowego czerwonego pasa, ale nadal wyraźnie widoczny. Kolorem docelowym jest #0000B4, czysty, w pełni nasycony błękit o średnio wysokiej jasności. Nie jest to ani ciemniejszy granat Francji, ani zwykły błękit nieba.

Środkowoamerykańska flaga z francuskim echem

Autorstwo kostarykańskiego wzoru powszechnie przypisuje się Pacífica Fernández Oreamuno, która stworzyła go w 1848 roku za prezydentury José María Castro Madriz. Kolejność barw niebieskiej, białej i czerwonej nawiązywała do francuskiej flagi trójkolorowej oraz ideałów wolności, równości i braterstwa. Obecny układ poziomych pasów został później zatwierdzony w przepisach; skrajne niebieskie pasy pozostały ramą wokół czerwonego serca.

Niebieskie i białe pasy mają połowę szerokości czerwonego pasa.

Opis w ustawie o fladze Kostaryki, cytowany przez Flags of the World

Dwie wersje, jedna funkcja błękitu

Flaga narodowa i flaga państwowa służą do różnych celów. Wersja państwowa ma godło na czerwonym pasie, natomiast prostsza wersja narodowa jest go pozbawiona i służy do zwykłego użytku cywilnego. W obu wersjach skrajne pasy pełnią tę samą funkcję: spinają środek w układzie niebieski–biały–czerwony–biały–niebieski. Godło pośrodku potrafi przyciągnąć uwagę, przez co ten błękit często zapamiętuje się jako ciemniejszy, bardziej oficjalny granat niż kolor docelowy.

Dokładny błękit skrajnych pasów

Po zaokrągleniu do liczb całkowitych kolor docelowy ma wartości RGB 0/0/180 — HSB(240°, 100%, 71%). Składowe czerwona i zielona wynoszą zero, więc jest to czysty błękit o kącie 240°: nie jest przesunięty ani ku cyjanowi, ani ku magencie. Pełne nasycenie i jasność 71% nadają mu intensywność bez rozbielenia. Dlatego granat Francji #000091, dobrany na oko, okazuje się zbyt ciemny, a chilijski #0039A6 przesuwa błękit ku cyjanowi.

Niebo, ideały i praktyczna pułapka

Powszechne objaśnienia łączą kostarykański błękit z niebem, możliwościami, ideałami i wytrwałością, biel z pokojem i mądrością, a czerwień z ciepłem oraz krwią przelaną za wolność. To późniejsze interpretacje symboliczne, a nie zapis intencji projektantki ani receptura w systemie szesnastkowym. Najlepiej zapamiętać ten kolor dzięki geometrii: dwa skrajne niebieskie pasy, każdy o połowę węższy od czerwonego środka. Warto zapamiętać rytm 1:1:2:1:1 i nie zapożyczać ani granatu Francji, ani ciemniejszego odcienia Chile przesuniętego ku cyjanowi.